ปัญหา ที่ใหญ่หลวงของชีวิต

ปัญหา ที่ใหญ่หลวงของชีวิต

ในปีคศ.1907 หลังจากที่ผมเล่นเบสบอลไปไต้ไม่นานนัก ผมก็ประ.
กับ ปัญหา ที่ใหญ่หลวงมากของชีวิต

วันนั้น ผมล่นในทีม จอห์นสัน เพ็นชิลวาเนีย ในการแข่งขัน TH SH
Lลบe ชวงนั้น ผมยังหนุ่ม มีกำลังวังชา และมีความปรารถาอย่แรก
ที่จะเป็นผู้พิชิตชัยชนะ

แต่ผมกลับถูกผู้จัดการทีมไล่ออกชีวิตผมคงจะไม่เปลี่ยนแปลงไปจากวันนั้นมากนัก หากผมไม่เดินเช้า
ถามผู้จัดการทีมว่า เขาไล่ผมออกด้วยเหตุใด และผมคงไม่มีโอกาสที่จะมาเชียพู
หนังสือเล่มนี้ให้คุณอ่านกันแน่ๆ

ผู้จัดการทีม บอกถึงเหตุผลที่ต้องไล่ผมออกจากทีมว่า เพราะผมขี้เกียจเสน
ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมคาดหวังเอาไว้อยู่ก่อนแล้ว

“คุณมัวแต่วิ่งไปรอบสนาม เหมือนนักเบสบอลที่เล่นมาเกือบ 20 ปี ถ้
ไม่ใช่เพราะ ความขี้เกียจ แล้ว คุณคิดว่า มันเป็นเพราะอะไร?”

ผมตอบเขาไปว่า
“เอาละ คุณเบิร์ต วันนี้ ผมประหม่าและตื่นเต้นมาก จึงไม่ต้องการที่จะให้

ใครๆ เห็น โดยเฉพาะทีมของคู่แข่ง ผมชื่อว่า ต่อแต่นี้ไป ผมคงไม่ประหม่า หรือ
ตื่นสนามอะไรอีกแล้ว”
30 ไพบูลย์ สำราญภูติ

The enormous problem of life
In 1907, shortly after I played baseball, I was
With many enormous problems in life

That day, I played in the Johnson Pennillvania Team in the TH SH competition.

L minus e, at that time I was young, virile and ambitious at first.
To be the conqueror of victory

But I was fired by the manager
My life wouldn’t have changed much from that day. If I don’t walk in the morning

Asked the team manager if Why did he kick me out? And I would not have the opportunity to come to Chiapu.

This book is for you to read for sure.
The manager told me the reason to kick me out of the team. Because I’m lazy

Which is something that I had already expected
“You just run around the field Like a baseball player that has been playing for almost 20 years

It’s not because of greed, then why do you think it is? ”
I replied to him that

ติดตามข่าวสารเพิ่มเติมได้ ที่นี่

ขอบคุณรูปภาพจาก Google